همچنين با اين مبنا ، ديدگاه‌هاى اهل سنّت نظير : همراهى ابوبكر در غار با پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه وآله ، - به پندار آن‌ها - نماز او در جايگاه پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه وآله به هنگام بيمارى آن حضرت و موارد ديگرى كه - به پندارشان - در كتاب‌هاى خود براى برترى پيشوايان و مناقب اميران خود ، بدان‌ها استدلال مىكنند ، همگى بايستى واقعه‌هايى صرفاً تاريخى تلقّى گردند و از سخن گفتن دربارهء آن‌ها پرهيز شود . از اين رو ، قضاياى اتّفاق افتاده در زندگى حضرت زهرا عليها السلام صرفاً تاريخى نيستند . بلكه آن رويدادها ، با اساس مذهب ما پيوند خورده است و تمام رويدادهايى كه به اين ماجرا ملحق مىشوند و بعد از آن واقع شده‌اند ، همه با اين ماجرا گره خورده است . اگر از مذهب شيعهء اثنا عشرى قضيّهء مظلوميّت حضرت زهرا عليها السلام و آثارى كه بر آن مترتّب مىشود ، گرفته شود ؛ بخش بسيار مهم و سرنوشت‌سازى از تاريخ اسلام ، حذف مىشود ؛ و مذهب ما نيز به مذهبى همچون ساير مذاهب تبديل خواهد شد . بنا بر اين ، نبايد گفته شود كه « اين هم يك قضيهء تاريخى است و تحقيق در آن فقط جنبهء تاريخى دارد » ، چرا كه قضيهء مظلوميّت آن حضرت عليها السلام ، ارتباط مستقيم با عقيده و اصل مذهب جعفرى دارد .